مقاوم سازی از دیگر رتبه های اخذ شده این مهندسین مشاور است. طراحی و نظارت بر اجرای طرحهای مقاوم سازی را این مهندسین مشاور در دو گرایش ساختمان و سازههای هیدرولیکی انجام داده است.
(مقاوم سازی ساختمان) در علم مهندسی عمران به مفهوم بالابردن مقاومت یک ساختمان در برابر نیروهای وارده است. البته از دیدگاه علمی مقاومسازی واژه کاملاً درستی برای این منظور نیست چرا که منظور از اصطلاح (مقاومت سازی) بهطور قطع بالابردن مقاومت در برابر نیروهای زلزله نیست، بلکه منظور بهبود عملکرد اجزای سازه ساختمان در برابر نیروی زلزله است.
در بررسیهای اولیه که مطابق آییننامه ۲۸۰۰ انجام گرفت، روشن گردید که اغلب ستونها ضعیف و تغییر شکل سازه فراتر از حد مجاز است. از طرفی دیگر خاک منطقه بسیار ضعیف بوده و نیاز به بررسیهای دقیق ژئوتکنیکی دارد. پس از مطالعه و بررسی دقیق نقاط ضعف و دلیل اصلی آن و انتخاب روش مناسب با توجه به ضعف و عضو ضعیف، استفاده از پوششهای مسلح با فیبر کربن (FRP) جهت افزایش مقاومت تیرها و ستونها و نیز استفاده از ژاکت فولادی (STEEL CASING) جهت بالابردن ظرفیت شکلپذیری سازه توصیه گردید و سپس تحلیل مجدد سازه پس از استفاده از مشخصات پس از بهسازی انجام گرفت.
ساختمان الحاقی امامزاده مهیمن یک ساختمان ۱ طبقه بتنی با سقف تیرچه بلوک و تیرچه فوم بوده است. مشکل اصلی این سازه از مرحلهی اجرای سقف و بتنریزی تیر و سقفها به وجود آمده است. علاوه بر این مشکلات، پیچیدگیهای در برخی از ستونها نیز مشاهده گردید.
سازهی مذکور مطابق با استانداردهای موجود درآییننامه بارگذاری ۲۸۰۰ بارگذاری و تحلیل گردید ومطابق مبحث نهم مقررات ملی ساختمان طراحی شد.پس از اعمال راهکارهای بهسازی سازه مجدداً مدلسازیو در نرم افزار کنترل و بررسی شد.
مقاوم سازی سازههای هیدرولیکی همچون بندها و سدها نه تنها برای مقاومت سازه در برابر نیروهای زلزله است، بلکه نیاز بهبود عملکرد سازه در مقابل فشار آب است که لزوم مقاومسازی آن سازه را در الویت قرار میدهد. در مواردی ایجاد شکستگیهای محسوس یا نامحسوس و یا فرار آب از پی و دیگر اجزای سازه آنچنان حائز اهمیت میگردد که طرح و اجرای یک طرح مقاومسازی را در فوریت قرار میدهد. شایان ذکر است که اجرای مقاومسازی سازههای هیدرولیکی غالباً به دلیل وجود آب و رسوب در پشت مخازن بندها و یا سدها از پیچیدگی ویژهای برخوردار است و بنابراین لازم است در طراحیها به همه نکات ایمنی و اجرایی دقت کافی به عمل آید.
این سد با سازه سنگی ملاتی بر روی رودخانه بستانو ساخته شده در سال چهارم در اثر وقوع سیلاب دچار خسارت جدی گردید. مشاور گزارش آسیبشناسی تهیه و طرح مقاومسازی سازه و نظارت بر اجرا را بعهده داشته است.
طول تاج بند ۱۰۵ متر؛ ارتفاع از بستر رودخانه ۵/۱۰ متر و از کف پی ۳/۱۵ متر؛ عرض تاج بند ۳۰/۱ متر.
مقاومسازی شامل: احداث پاشنه و دیوار پشتیبان در پشتبند به صورت بتن آرمه؛ اصلاح سازه سرریز و حوضچه آرامش و افزایش ارتفاع بند ۱ متر و افزایش حجم مفید مخزن.
سال ساخت سازه اولیه ۸۱ و مقاومسازی ۸۵
کارفرما : اداره کل آبخیزداری استان بوشهر
آدرس : پارس جنوبی ، روستای بستانو ، مسیل مشرف به فرودگاه عسلویه
بند دره چاه شیرین از جمله بندهایی است که در اواخر دهه ۶۰ بر روی یکی از مسیلهای اصلی دهستان دهرود در بخش تنگ ارم شهرستان دشستان در استان بوشهر ساخته شده است. این بند که در موقعیت بسیار مناسبی قرار دارد با ارتفاع ۱۲ و عرض ۸ متر از گنجایش بسیار مطلوبی برخوردار است، لیکن متأسفانه با اولین آبگیری که پس از پایان عملیات اجرایی بند انجام میگیرد خرابیهایی در بدنه آن ظاهر میگردد که از این جمله میتوان به ترکهای برشی در بدنه سرریز و دستکهای جانبی اشاره نمود. متأسفانه این شکستگیها به مرور افزایش مییابد به طوری که پس از چند سال بهرهبرداری از بند، آب از نقاط مختلف حتی از شالوده آن به پاییندست تراوش مینماید و پایداری آن را شدید در مخاطره قرار میدهد.
در این راستا به منظور حفظ بند و رفع نواقص آن، قرارداد عیب یابی، ارایه راهکار و طرح مقاومسازی و نیز نظارت کارگاهی و عالیه در سال ۱۳۸۷ با این مهندسین مشاور منعقد میگردد. مطالعات انجام شده نشان داد که پیمانکار پروژه که یکی از افراد محلی و بدون تجربه بوده است، شدیداً در احداث بند اهمال کرده و درهسته داخلی سرریز و دستکها به جای سنگ و ملات سیمان از سنگهای بزرگ و خاک بدون بهرهگیری از ملات سیمان استفاده نموده است. با خلعید شدن این پیمانکار توسط سازمان جهادسازندگی استان بوشهر، قسمت بالایی بند با دقت و مقاومت مطلوب اجرا میگردد لیکن، نشست بخش پایینی بند منجر به شکستگی و ترکهایی در حد فاصل بخش مقاوم وسط بند میگردد. راهکار مشاور برای ترمیم و مقاومسازی بند تنها میتوانست. در بخش پایاب بند انجام گیرد، زیرا انجام هر کار سازهای در بخش سراب به علت وجود رسوبات لجنی که بخش زیادی از ارتفاع بند را در بر گرفته بود، عملاً امکانپذیر نبود. کاهش شیب سرریز و افزایش ضخامت آن، تخریب بخشهای سست دستکها و بازسازی آن با ضخامت کافی و ایجاد پاشنههای بتنی در بخش شالودهای بند از جمله مواردی بود که برای این بند در نظر گرفته و اجرا گردید.
